Τρίτη, Ιουλίου 12, 2005

Κατέβα απ' τις σκάλες


Σε λίγη ώρα φεύγω για διακοπές. Τελευταία ημέρα στη δουλειά. Εχω όμως ακόμη ένα τέταρτο μέχρι να την κάνω οριστικά. Νιώθω εξαντλημένος και ανήμπορος να κουνήσω έστω και το βλέφαρο μου. Γράφω αυτό το κείμενο έτσι ώστε αν δεν καταφέρω να βγω από το κτίριο να έρθει να με μαζέψει κάποιος ελεήμων κύριος. Μπα θα τα καταφέρω.ΦΕΥΓΩΩΩΩ! Την κάνω με ελαφρά πηδηματάκια. Εξαφανίζομαι. Γίνομαι καπνός. Σκόνη. Ωραία το τέταρτο πέρασε. Θα κατέβω από τις σκάλες. Οχι. Θα πηδήξω από το παράθυρο. Δυο όροφοι είναι μονάχα. ΠΛΑΤΣΣΣΣΣ! Μαλακία. Επρεπε να κατέβω από τις σκάλες. Επ τι δουλειά έχει το χέρι μου στο σπιτάκι του φύλακα; Στα αρχίδια μου μπορώ να οδηγήσω και με ένα χέρι. Παπάκι έχω άλλωστε. Συγνώμη κύριε σεκιούριτι μπορείται να φυλάξετε αυτό το χέρι μέχρι να επιστρέψω από τις διακοπές μου; Ευχαριστώ. ΦΕΥΓΩ!!! Επιτέλους ξεκούραση. Βρουμ βρουμ. Πατάω γκάζι. Την κάνω. Βρε παλιομαλάκα ταρίφα κάνε άκρη. Ναι εσένα είπα παλιομαλάκα. Ωχ αχ ωχ αχ. Πόσα χρόνια κάνετε καράτε; Μονό 2; Μα είστε πολύ καλός για τόσο λίγο καιρό. Μπορείται να μου επιστρέψεται το κεφάλι μου; Α σας ευχαριστώ πολύ. Να σας πάρω και τη σακουλίτσα να το βάλω μέσα; Χίλια ευχαριστώ. ΦΕΥΓΩ!!! Πάω διακοπές. ΠΑΦ!!! Γαμημένο λάστιχο έπρεπε να σε είχα αλλάξει. Ευτυχώς μια νταλίκα. Αυτοί ξέρουν. Θα με βοηθήσουν. Θα βγω στη μέση για να με δει και να σταματήσει.ΜΠΙΜΠ ΜΠΙΜΠ. Δεν με είδε. Συγνώμη με ξεκολλάτε από την άσφαλτο; Ευχαριστώ αγαπητέ κύριε. Πολύ ωραίο περίστροφο. Δικό σας είναι; Συγνώμη μήπως μπορείται τουλάχιστον να μου επιστρέψετε το μποξεράκι μου; Οχι; Δεν πειράζει. ΦΕΥΓΩ!!! Θα επιστρέψω με μετρό. Θα κάτσω δίπλα σε αυτόν τον συμπαθή μουσουλμάνο με την υπέροχη καπαρντίνα γεμάτη καλώδια. Τι θέλετε; Φωτιά; Ευχαρίστως. ΜΠΟΥΜ. Συγνώμη κύριε διασώστη μήπως μπορείτε να σηκώσωτε τους δύο τόνους μπετόν που με σκεπάζουν. Οχι; Δεν πειράζει. ΦΕΥΓΩ!!!! Πάω διακοπές. Το τέταρτο πέρασε. Θα κατέβω απ' τις σκάλες. Καλά να περάσουμε όλοι μάγκες...

Κυριακή, Ιουλίου 10, 2005

Το διαστημικό μπουζούκι...




Στο μακρινό σύστημα του Λινάδρου, εκεί ανάμεσα στις αχανείς εκτάσεις απείρου του πλανήτη Λινόντα και των αστεροειδών της ροχάλας, ζούσε ο Λινόκας. Κάθε διαστρικό Λιν (ημερολογιακό σύστημα μέτρησης) ο Λινόκας "καβαλούσε" έναν περαστικό μετεωρίτη που για άγνωστους λόγους διέγραφε ελλειπή πορεία και ταξίδευε σε απέραντες διαγαλαξιακές λεωφόρους παίζοντας ένα μουσικό όργανο, που κάποιοι αποκαλούσαν μπουζούκι. Λέγεται ότι είχε βρεθεί στα χέρια του όταν μια αποστολή από τον πλανήτη γη επιχείρησε να πραγματοποιήσει μια συναυλία στην σκοτεινή πλευρά της σελήνης, όμως κάποιος μεθυσμένος τεχνικός έκλεισε το σύστημα αντιβαρύτητας (βρισκόταν στην τουλέτα και το μπέρδεψε με το καζανάκι) και έτσι η χαρούμενη μπάντα "εκτοξεύτηκε" σε επίπεδα που ούτε μπορούσε να φανταστεί. Αυτά είναι παρελθόν όμως και καλούμε τους ενδιαφερόμενους να ανατρέψουν στην αυτοβιογραφία (με τίτλο "ο σκατομούρης τεχνικός και η αέναη μπάντα") του τραγουδιστή του συγκροτήματος για να την αληθή επιβεβαίωση των γεγονότων. Σημασία έχει πάντως πως το μπουζούκι ξέμεινε στη σελήνη και για χιλιάδες χρόνια δεν χρησιμοποιήθηκε, παρά μονάχα από τον αστροναύτη Νιλ Αρμστρονγκ, ο οποίος έγραψε και το ζεϊμπέκικο των αέρινων βημάτων ("Ε-να μι-κρό βήμ-α για τον ά-νθρω-πο, ένα τε-ρά-στιο βή-μα για την α-νθρωπό-τη-τα") σε στίχους δικούς του και μουσική του Χίλι Μπίλι. Το ηλιακό Λιν ήταν από τις αγαπημένες εποχές του Λινόκα. Τέσσερις πράσινοι ήλιοι έλουζαν τις βουνοθαλασσιές της Λινίας (η ονειρική πρωτεύουσα του συστήματος του Λινάδρου), την ώρα που η κοσμική ισορροπία κάπνιζε χαρωπά την πίπα της. Εκείνο το πρωινό όμως ο Λινόκας είχε σηκωθεί με κεφάλι βαρύ, σαν θαλάσσιο ελέφαντα που έχει φάει έξι τόνους παγωτό-μπανάνα. "Καλημέρα κύριε..." ψιθύρισε η Λίνι, το θυληκό ρομπότ-υπηρέτης που επί χρόνια συνόδευε τον Λινόκα σε κάθε του βήμα. "Καλημέρα Λίνι. Ουφ τι τρομερή ζέστη..." και πριν τελειώσει τη φράση του ένας κουβάς γεμάτος νερό είχε προσγειωθεί στο κεφάλι. "Ορίστε κύριε τώρα θα αισθάνεστε πιο δροσερός". Η αλήθεια είναι πως ορισμένες ημέρες για κάποιον ανεξήγητο λόγο ξεκινούν τόσο στραβά, που κάνουν τις ηφαιστιογενείς περιοχές του αστερισμού της Ιριδος να μοιάζουν με απέραντη ευθεία ασφάλτου στη Νεβάδα. "Κάτι πρέπει να κάνουμε με αυτό το πρόγραμμα δραστικών λύσεων που σου έχω φορτώσει..." (ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ)