Παρασκευή, Νοεμβρίου 24, 2006

Λάιφ (sic...) is Λάιφ!

Ένα από τα κορυφαία κείμενα που έχω διαβάσει σε περιοδικό Τύπο δημοσιεύτηκε την προηγούμενη Κυριακή στο «Ε» της «Ελευθεροτυπίας». Ο Γεώργιος-Ίκαρος Μπαμπασάκης παρουσιάζει τον βίο και την πολιτεία του Πέδρο Αλμοδόβαρ, με αφορμή την νέα του ταινία.

Η αριστουργηματική αφήγησή του ολοκληρώνεται με την άποψη του Αντόνιο Ταμπούκι για τον Ισπανό σκηνοθέτη… «Ο κινηματογράφος του Αλμοδόβαρ μοιάζει με ένα ταξίδι στην αστειότητα της ζωής… είναι η κοροϊδευτική γκριμάτσα και το βέλο της μελαγχολίας, το ανοιχτόκαρδο γέλιο και το κολλημένο μάγουλό μας κρυστάλλινο δάκρυ, η χαρά της ζωής και το βάσανο της, η ευφορία και η δυσφορία, η παιδική ευθυμία και η θανατερή θλίψη. Κυρίως, όμως, ο πόθος. Γιατί εμείς ποθούμε, ποθούμε, ποθούμε. Ο Άνθρωπος είναι ένα πλάσμα που ποθεί. Και η ζωή είναι πόθος».

Αν δεν το χαζέψατε, «Volver» για το βρείτε και να το διαβάσετε…

Καλό Σαββατοκύριακο!

2 Comments:

Blogger UrbanTulip said...

Λατρεύω Αλμοδοβάρ. Γιατί μέσα από το σουρεαλισμό, λέει τις πιο μεγάλες αλήθειες!

2:06 μ.μ.  
Blogger Respect said...

Αν και το "Volver" δεν είναι και η καλύτερή του ταινία, ομολογώ πως η ιστορία που έλπασε ήταν φανταστική.

9:23 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home